Seeing Through
a landscape exhibition
Seeing Through is een serie waarin lagen, huid en tijd centraal staan. Caroline Geerling onderzoekt hoe materialen zich gedragen, barsten openen en structuren zich onthullen. Elk werk is een landschap op zichzelf: rauw en krachtig, maar ook verstild en intiem. Door de gelaagdheid word je uitgenodigd om voorbij de oppervlakte te kijken en de sporen van erosie en herinnering te ontdekken. Seeing Through markeert niet alleen een artistieke zoektocht, maar ook een overgang – van de fysieke galerie naar een nieuwe, virtuele dimensie. Het is een uitnodiging om anders te kijken, om dieper te zien.
Seeing Through - een overkoepelende introductie
Seeing Through is een tweeluik waarin Caroline Geerling haar kunstenaarschap ontvouwt op de grens van fysiek en virtueel. De titel verwijst naar een beweging die dieper gaat dan het kijken alleen: het doorzien van huiden, lagen, structuren en details die normaal verborgen blijven.
In de live expositie toont Caroline een serie schilderijen die gebouwd zijn uit materie en tijd. Elk doek is een landschap van lagen – opgebouwd, gescheurd, opengebroken en weer geheeld. Het zijn werken die de spanning tussen kwetsbaarheid en kracht voelbaar maken: huiden die ademen, sporen die getuigen van herinnering, structuren die als geologische formaties uit het doek oprijzen. Deze schilderijen markeren een belangrijk moment: een persoonlijk afscheid van de fysieke galerie, en tegelijk een viering van de intensiteit van materiaal en verf.
Parallel aan dit afscheid opent zich een nieuw venster in de virtuele expositie. Hier zoomt Caroline letterlijk in op de natuur, met behulp van microfotografie. Waar haar schilderijen de gelaagdheid van verf en materie onderzoeken, laat haar fotografie zien dat ook de natuur zelf een onuitputtelijke bron van lagen, ritmes en patronen is. Bloemknoppen, mossen, stengels en vergane bloemblaadjes worden intieme portretten van een verborgen werkelijkheid. Elk beeld onthult een microkosmos, waarin detail en verstilling uitgroeien tot monumentale ervaringen.
Samen vormen beide werelden een groter verhaal: Seeing Through is een uitnodiging om te vertragen, stil te staan en voorbij de eerste indruk te kijken. Het is een dialoog tussen materie en detail, tussen tastbaarheid en virtuele ruimte, tussen afscheid en begin.
Voor Caroline is dit project méér dan een tentoonstelling – het is een symbool van transitie. Van een galerie met muren naar een digitale galerie zonder grenzen. Van schilderijen die je met je handen zou willen aanraken, naar foto’s die je met je blik kunt verkennen tot in het oneindige. Zo wordt Seeing Through zowel een afsluiting als een opening: een moment waarop verleden, heden en toekomst elkaar raken, en de kunst zelf een nieuwe dimensie krijgt.
Welkom bij Seeing Through,
een reis door landschappen van huid, materie en stilte
Landschap van Stilte
Deze compositie toont de dialoog tussen huid en landschap, alsof de werken zichzelf openleggen en iets prijsgeven wat lang verborgen was.
Ze functioneren als fragmenten, kleine echo’s van het grotere verhaal. Samen vormen de werken een cyclus: van ontstaan en afbraak, naar groei en hernieuwing.
Breuklijnen van Herinnering
In deze combinatie van zilvergrijze en roze tonen staat verstilling centraal. De grote werken suggereren een huid die openbarst, kwetsbaar maar krachtig.
De spanning tussen verticaal en horizontaal, tussen scheur en horizon, maakt deze compositie tot een plek van overgang. Het is alsof het doek zelf ademhaalt, en de toeschouwer uitnodigt om langer te kijken.
Het imperfecte Gebergte
Hier overheerst een meer groene en turquoise energie, een verwijzing naar water en stroming.
De verticale lijnen in het grote werk lijken te druipen, alsof pigmenten als regen hun weg hebben gevonden naar beneden. Samen ontstaat een spel van perspectief: de ene keer kijk je omlaag, de andere keer vooruit. Het geheel belichaamt beweging, stroming en een voortdurende metamorfose.
Ordening en Verval
Dit is misschien wel de meest dramatische compositie in de expositie. Het monumentale doek toont een verticale beweging waarin een dieprode vorm bijna als een figuur oprijst uit een donkere ondergrond. Het is een gebaar dat doet denken aan geboorte, transformatie of zelfs opstanding. Samen vertellen ze een verhaal van doorbraak en wedergeboorte, waarin pijn en schoonheid onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
Landschap van Vuur & Vezels
In dit werk ontmoeten vurige tinten en textiele structuren elkaar.
De kleine, reliëfachtige elementen lijken op fragmenten van een gloeiend landschap, waarin hitte en energie voelbaar zijn. Het is een spel van kracht en kwetsbaarheid, alsof de aarde zelf ademt door lagen van vezels en kleur.
Adem van de Aarde
Deze reeks kleine werken laat zien hoe details een krachtig verhaal kunnen dragen.
Elk doekje is een fragment, een huid op zich, waarin scheuren, nerven en texturen voelbaar worden. In samenhang vormen ze een soort mozaïek van materie – herinneringen van de aarde zelf. De warme en koele tonen wisselen elkaar af en maken zichtbaar dat kwetsbaarheid en kracht vaak hand in hand gaan.
Landschap van Huid en Stilte
Hier lijkt de materie zelf de huid van de aarde te vormen. Barsten, scheuren en zachte kleurtonen geven het gevoel van verwering en verstilling.
Het werk ademt een zachte kracht: fragiel en toch onverwoestbaar, een ode aan de lagen die ons dragen.
Stilte van de Lagen
Deze compositie ademt puur ontstaan en transformatie. De cirkelvormige structuren, opgebouwd uit talloze lagen pigment en materiaal, suggereren een kern die zich opent. De roze en aardse tinten versterken dit gevoel van kwetsbaarheid én kracht: fragiel als een wond, maar tegelijk oerkrachtig en pulserend. Het werk belichaamt de essentie van Seeing Through: voorbij de oppervlakte gaan en ervaren dat er altijd nieuwe lagen zijn die zich ontvouwen.
Horizontaal Landschap
Dit werk ontvouwt zich als een horizon: breed en verstild, maar vol subtiele details. De centrale vorm balanceert tussen een kruispunt en een litteken, een teken van tijd dat zich dwars door de ruimte heen trekt. Het werk roept associaties op met stilte, verstilling en het oneindige.
Landschap van Groene Stilte
In dit werk ontvouwt zich een landschap dat zowel levendig als verstild is. De groentinten roepen associaties op met mos, bossen en aarde die ademt.
Scheuren en lagen tonen de kwetsbaarheid van groei, maar ook de kracht van herstel. Het is een plek waar natuur en huid bijna samenvallen – een stille herinnering aan de veerkracht van wat leeft.
